Zbieranie informacji o wyznaniu pacjenta

Czy szpital, do którego trafiłem jako pacjent, ma prawo pytać mnie o wyznanie? To moja prywatna sprawa i nie mam ochoty nikomu o tym mówić.

Z taką pretensją spotkałem się jakiś czas temu. Jak w wielu tego typu sprawach, warto najpierw odpowiedzieć sobie na cel zbierania takich czy innych danych i podstawie prawnej, na jakiej owo zbieranie jest realizowane.

Otóż szpital zbiera taką informację nie dla własnego widzimisię, tylko po to, by zapewnić pacjentowi opiekę duszpasterską, do czego zobowiązuje go rozdział 10 Ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Wg tych zapisów pacjent ma prawo do opieki duszpasterskiej, a szpitaljest obowiązany umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania. W dodatku musi to uczynić na własny koszt, nie obciążając nim pacjenta.

Jest to oczywiście prawo pacjenta, więc pytanie o wyznanie nie można traktować w sposób obligatoryjny. Jeżeli pacjent chce, nie musi tej informacji przekazywać szpitalowi, ale musi mieć świadomość, że jego odmowa, będzie skutkowała niemożnością zrealizowania części praw pacjenta przez szpital – w naszej sytuacji, szpital nie zapewni opieki duszpasterskiej. Oczywiście pacjenta należy pouczyć, jakie konsekwencje wiążą się z nie ujawnianiem swojego wyznania. W takiej sytuacji personel robiący wywiad z pacjentem, nie może uciekać w formułki typu „Bo ja mam mu taką rubrykę i muszę ją wypełnić” jest oczywiście nie do przyjęcia. Pacjentowi zawsze należy się informacja, w jakim celu zbieramy jego dane, o czym mówi art. 24 UODO.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *